Bella te gast

Bella opzoek naar speelgoed.
Bella op zoek naar speelgoed.

Vandaag laten wij Bella, de Labrador uit, want haar baasjes zijn een middagje op stap. Bella wacht in haar garage met een heerlijk kluif om de tijd door te komen.
Als het tijd is om Dexter uit te laten, halen wij Bella. Dexter staat al ongeduldig op Sjaak samen met Bella te wachten.
De begroeting tussen Bella en Dexter is hartelijk en wij gaan gezamenlijk de wandeling beginnen. Eenmaal bij het ‘Terpbosje’ aangekomen, laten wij de beide honden lekker los lopen. Bella is goed afgericht en gehoorzaam, want bij het roepen van haar naam, kijkt ze op en komt gelijk aanlopen.
“Woefwaf: Ja hoor ik kom er aan. Heb je nog een snoepje in je hand? Woefwaf. Ik ben braaf hè?!Woefwaf.”
Kijk Dexter, zo hoort het nu. Als wij Dexter roepen om te komen, kijkt hij niet eens op en gaat gewoon lekker zijn eigen gangetje. Lekker alle boodschappen ruiken die andere honden hebben achtergelaten.
WafWaf: Ja-ah, ik hoor je wel, maar ik heb het gewoon weel te druk. Dat snap je toch wel? Wafwaf.”
Hieruit blijkt dat wij Dexter niet echt goed hebben opgevoed en volgens mij zie je nu ook duidelijk het verschil tussen een teefje en een reu. Een reu laat immers om de paar meter een paar druppels urine achter zodat een andere hond kan weten dat hij hier is geweest. Een teefje daarin tegen doet slechts een paar maal per wandeling een plasje en is dan ook veel minder met de omgeving bezig dan een reu.
Eenmaal terug van de wandeling, mag Bella natuurlijk bij ons blijven. Gezellig!
Bella loopt snel de kamer in, rechtstreeks naar de voerbak van Dexter. Hier zaten nog een aantal brokjes in. Hap slok weg in de maag van Bella.
Ach je, een Labrador of een Cavalier. Dexter moet je bijna smeken om te gaan eten.
Bella haalt ook gelijk de speelbak van Dexter leeg en begint aan vergeten kluifjes te knagen. De rest van de middag is het constant een strijd om aandacht tussen beide honden. Bella duwt Dexter steeds opzij, om maar alle aandacht van mij te kunnen krijgen.
“Woefwaf: Aai me dan, woefwaf, speel dan met mij, geef mij maar alle aandacht. Dat kleine hondje naast mij stelt toch niets voor Woefwaf.”

Dexter probeert het ook, maar Bella is veel groter en veel sterker.

“Wafwaf. laat mij maar met rust. ik ben straks toch wel weer aan de beurt. Wafwaf”.

Aandacht!
Aandacht!

Tegen etenstijd wordt Bella weer naar huis gebracht. Haar baasjes komen toch zo weer terug en met twee van die om aandacht vragende honden om me heen kan ik echt niet koken.

Hoe dan ook, het was reuze gezellig met Bella in huis. Wat is het toch een lieverd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.