Dexter overleeft nipt een drama

Gisteren zou een gezellige dag worden met het Shantyfestival in Barneveld . ’s Morgens stond Dexter vrolijk om ons heen te dansen, want hij mocht immers ook mee. Het zou een zeer warme dag worden, maar wij namen ruim voldoende water mee en bij het festival zou ik vanzelfsprekend zo veel mogelijk de schaduw zoeken. Dit voor mijzelf, maar ook zeker voor Dexter. Eenmaal daar, liep Dexter keurig met ons mee en hij zocht zelf al de schaduw op. Hij kreeg vers water en het viel mij op dat hij eigenlijk extreem veel dronk, maar ook begon over te geven. Plotseling begon Dexter ook heel zwaar adem te halen, zocht de schaduw op, dronk weer veel water en gaf nog een paar keer over. Wij zouden van locatie veranderen, maar Dexter ging onderweg liggen, gaf weer over en haalde nog moeilijker adem. Wij besloten niet met Dexter verder te gaan, maar naar het huis van familie te gaan om Dexter daar even bij te laten komen. Onderweg daar naar toe, had ik Dexter in de auto op schoot en hij hing bijna slap op mijn schoot en zijn tong hing uit zijn bekje, maar de tong was blauw!
Eenmaal in huis, hebben wij direct onze eigen dierenarts gebeld. Deze adviseerde om Dexter af te dekken met natte handdoeken, want hij zou oververhit zijn geraakt.
Dexter lag op de grond en draaide alle kanten op. De paniek was groot en konden daarom geen telefoonnummer vinden van een dichts bijzijnde dierenarts. 112 gaf uitkomst! Snel in de auto en opzoek naar de dierenarts, de weg kwijt! De Tomtom werkte in de paniek niet mee.
Uiteindelijk hebben we de dierenarts gevonden. Daar werd Dexter direct onder een koude douche gelegd om af te koelen. Zijn temperatuur was opgelopen tot bijna 42ᵒ C. Dexter lag aan het zuurstof en werd zeker 25 minuten gekoeld. Wij kregen de waarschuwing dat Dexter zeer waarschijnlijk veel schade had opgelopen aan zijn hersenen en mogelijk aan zijn organen, zoals hart en nieren. Tien minuten later aangekomen, had Dexter zeker niet overleefd. Wij moesten er beslist rekening mee houden dat wij Dexter evengoed zouden moeten laten inslapen, want het ging heel slecht met Dexter. Wel was zijn tong weer redelijk roze van kleur. Toen Dexter voldoende was afgekoeld en zijn temperatuur op 37ᵒ C stond, werd Dexter zorgvuldig afgedroogd en mocht hij weer proberen op zijn eigen pootjes te blijven staan. Dexter zijn oogjes stonden nietszeggend open, hij draaide on-georiënteerde rondjes en reageerde nergens op. Hij herkende onze stemmen niet, leek ons zelfs niet te zien. Hij was compleet de weg kwijt.
De auto stond met airco alvast koel te draaien en wij mochten Dexter meenemen. Wij durfden nog niet naar huis te gaan, wij wilden eerst Dexter tot rust laten komen en natuurlijk ons zelf ook. Wij gingen terug naar het huis van familie. Ook hier draaide Dexter on-georiënteerde rondjes. Hij zakte door zijn pootjes. Wij konden zijn tong niet zien, want zijn kaken kregen wij met geen mogelijkheid van elkaar. Dexter zakte weg en wij dachten echt dat wij Dexter niet levend mee naar huis kregen.
Onverwachts ging Dexter toch weer proberen te staan, liep heel voorzichtig. Begon plotseling heel voorzichtig te slikken, met zijn tongpuntje iets naar buiten. Voorzichtig probeerde ik hem iets te laten drinken.Wij begonnen hoopvol te juichen. Dexter ging op de stem van mijn schoonzus af. Keek haar aan. Liep voorzichtig een paar keer om de salontafel. Ging bij Sjaak zitten met zijn pootje voorzichtig tegen hem aan, en liet weten dat hij bij Sjaak op schoot wilden. Liefdevol begon hij Sjaak zijn gezicht te likken. Daarna deed Dexter hetzelfde bij mij. Achteraf gezien denk ik dat Dexter hiermee liet blijken dat hij ons niet wil verlaten en er weer bovenop zou komen. Dexter reageerde weer op zijn naam en begon een beetje meer te lopen, voorzichtig en rustig, maar toch… ’s avonds zijn wij weer naar huis gereden en Dexter hield zich heel goed in de auto.
Dexter stond met één pootje op de regenboogtrap, maar besloot toch terug te gaan, Kennelijk wetende dat hij ons niet in de steek kan laten en dat we hem niet kunnen missen. Dexter is immers een sterke hond.
We vragen ons nu wel af of de warmte écht de oorzaak is geweest, hij heeft immers wel vaker erg warm weer meegemaakt. Bovendien hebben we Dexter zoveel mogelijk geprobeerd te beschermen tegen de warmte. Morgen eerst een afspraak maken met de eigen dierenarts om te laten onderzoeken of de vitale organen schade hebben opgelopen en misschien wordt dan ook de oorzaak duidelijker.
Het belangrijkste is: we hebben Dexter nog!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.