Maak je toch niet zo druk.

Het verbaasd mij toch iedere keer weer dat een klein hondje als Dexter zich zo kan vast houden aan vaste gewoontes.
Zoals ook vandaag weer. Dexter wordt geroepen om mee uit te gaan.
“Dexter, ga je mee?”

En zoals iedere keer, kijkt Dexter op, blijft liggen.

Nogmaals : “Dexter kom!”

Dexter kijkt met een half geopend oog, staat heel rustig op en loopt, zoals bijna altijd, eerst rustig naar zijn waterbak, likt een paar slokken weg en is dan pas bereid om te komen en zijn tuigje om te laten doen.
Hè, hè, we kunnen gaan wandelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.