Humbertusklauw.

Afgelopen week zat Dexter weer onder de vervelende klit-balletjes, onkruid waar ik de naam niet van weet.
Terwijl ik met mijn hand door zijn vacht ging om deze vervelende balletjes te verwijderen, dacht ik ook één aan zijn linker voorpootje te voelen, maar ik toen ik beter keek, want het voelde toch wel erg vreemd, zag ik tot mijn schrik dat dit een nagel bleek te zijn. Ik noem dit even zijn duimpje. Vanaf dat moment bleef Dexter en constant aan likken.
Dat is geen goed teken. Sjaak kon het wat beter bekijken en ontdekte dat de nagel helemaal rond liep, zelfs tot in zijn huid en leek ook inderdaad iets ontstoken te zijn.
Dexter bleef likken, dus leek het ons beter om voor de nacht hem een kraag om te doen. Dit betekende wel dat Dexter mee naar boven moest, want in de kamer blijven was voor hem geen optie. Hij lag niet lekker met die vervelende kraag om en hij bleef ontzettend hijgen. Zowel Dexter als wij zelf hebben een heel onrustige nacht gehad. De volgende ochtend heb ik uiteraard direct de dierenarts gebeld.
Daar werd mij verteld dat het de Humbertusklauw wordt genoemd.
Gelukkig kon ze de nagel weg knippen, ondanks dat het inderdaad een stukje was ingegroeid.
Een hele opluchting, want in onze onwetendheid waren wij al bang voor een kleine ingreep.

Dexter heeft geen moment meer aan zijn pootje gelikt.
Wij hebben eigenlijk nooit deze nagel in de gaten gehouden, vermoedelijk omdat zijn andere teennagels normaal slijten, dus ook nooit te lang zijn.
Weer iets geleerd dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.