Een benauwde dag?

Zondag waren wij op pad voor een bezoekje aan het Nat.Park Lauwersmeer.
Voor ons vertrek stond Dexter al uitbundig om ons heen te springen. Natuurlijk had hij allang door dat er iets ging gebeuren. De reis naar Groningen ging prima. Dexter lag rustig achterin de auto, iets wat steeds beter lijkt te gaan. Eenmaal op de plek van bestemming aangekomen gingen wij eerst een kopje koffie drinken bij het restaurant. Weer terug bij de auto was Dexter nog steeds in zijn normale doen en nam wel een hapje gras.
Eigenlijk vanaf dat moment werd Dexter druk en begon vreselijk te hijgen, maar dan op een manier die wij nog nooit eerder van hem hadden gehoord. Het klonk alsof hij een acute keelontsteking had gekregen . Het gehijg klonk heel benauwd en erg rauw.
Wij dachten dat hij zich even te druk maakte en het dus spannend vond wat er stond te wachten.
Wij gingen wandelen, maar Dexter bleef benauwd hijgen. Toch spanning dachten wij. Dus even een plek zoeken waar wij even rustig zouden gaan zitten, dan komt Dexter ook wel tot rust.
Maar al wat er gebeurde, er kwam geen verbetering. Dus wij besloten weer terug te gaan naar de auto, om per auto een stukje te rijden en de omgeving bekijken.
Maar Dexter bleef benauwd hijgen. Toch glommen zijn ogen op een normale manier en zijn staart bleef vrolijk in de lucht zwaaien. Maar het was duidelijk dat Dexter er erg vermoeid van raakte. geen moment rust. Wij durfden niets meer te ondernemen, zoals wandelen of een terrasje pakken, want wij wilden Dexter niet kwellen. Dus wij besloten om naar huis te gaan, in de hoop dat het toch in ieder geval bij thuiskomst beter zou gaan met Dexter. Zoniet, dat gaan wij zeker de dierenarts bellen.
Afijn, eenmaal thuis gekomen, merkten wij toch dat Dexter iets rustiger werd en af en toe vrij normaal begon te hijgen.
Wij durfden het aan om af te wachten hoe het de volgende dag zou gaan met Dexter en dan als het toch nodig lijkt te zijn, even contact opnemen met de dierenarts.
Ik heb een onrustige nacht gehad, want alle deuren stonden open, maar ik hoorde Dexter niet snurken. iets wat ander beslist wel te horen is. Ik durfde niet naar beneden te gaan, want dan zou ik hem misschien wel wakker maken, terwijl hij naar mijns inziens, de rust even hard nodig had.
Gelukkig, gisteren leek alles weer normaal te zijn. Dexter had nergens last meer van, alleen at hij tussen de middag weer een stukje gras om vervolgens slijm uit te kotsen.
Wat was er zondag nu met hem aan de hand was? Wij hebben geen idee!
Zou het een allergische reactie zijn geweest op iet wat hij naar binnen heeft gekregen bij het happen in het gras. Wie zal het zeggen. Gelukkig is Dexter weer de oude, gezonde Dexter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.