Je hond is toch geen mens?

Ik las van de week een krantenartikel waar ik onszelf wel in herkende en een glimlach om mijn mond deed verschijnen. Het artikel kwam van Raad voor dieraangelegenheden, RDA, adviseurs voor minister Schouten van landbouw, natuur en voedselkwaliteit.
Er werd in gewaarschuwd voor de soms grenzeloze liefde van de mens voor het dier, alsof het ‘eigen kinderen’ zijn of levenspartner.
Ik moest erom glimlachen, ondanks dat ik beslist tegen het vermenselijken van onze huisdieren ben, maak ik mezelf er ook wel eens schuldig aan.
Dexter is niet ons ‘kindje’, wij zijn dus niet ‘papa en mama’ voor Dexter.
En toch…. vertroetelen wij hem als een kleuter, zien in onze beleving ook regelmatig overeenkomsten met het karakter van een kleuter. Wij zijn soms bezorgd om iedere afwijking van zijn gedrag, zoals: ‘Dexter is vandaag veel té rustig, Dexter slaapt vandaag té veel’.
Of: “gras eten, tjee, wat is er aan de hand, is Dexter misselijk dan?”
Of: “ach gossie, krijgt Dexter wel genoeg aandacht vandaag?”
Wij praten tegen hem alsof het een mens is en hij ‘natuurlijk’ alles begrijpt.
Als Dexter op zijn ‘honden’ manier iets aan mij vraagt , maar ik begrijp niet wat hij nu echt wil, dan zeg ik altijd dat hij eerst maar eens moet leren praten, want dan zal ik het pas kunnen verstaan. (Ach ja….)
Als wij ergens naartoe willen gaan, willen wij eerst weten of het wel leuk zal zijn voor Dexter.
Nee, Dexter is geen mens en dus ook niet ons kindje, maar de zorgen om hem en voor hem doet daar volgens mij niet aan onder.
Men zegt dat een nauwe band vaak positief is voor gezondheid en welzijn van mens en dier en daar weet ik alles van. Als wij Dexter niet zouden hebben…..!

Maar het is een feit dat vermenselijking van onze huisdieren helaas ook kan leiden tot vreemde, akelige modegrillen met niet dierwaardige uiterlijke kenmerken. Denk hierbij dan bijvoorbeeld aan de lengte van de snuit, de vorm van de schedel, de staartdracht en lichaamshoogte, vorm en afmetingen van het dier. Zo zijn er honden met uitpuilende ogen, afgeplatte snuiten, krullende staarten die niet meer omlaag kunnen, korte pootjes of overdadige plooien en rimpels. Helaas geldt dit ook voor bepaalde kattenrassen.
Wij mensen vinden het vaak erg schattig als een hond er puppy-achtig uit blijft zien, of juist erg stoer, dus breed.
Of wat dacht je ervan om je hond als mens te kleden, jurkje aan…, winterjas aan, muts op de kop en zonnebril op de neus.

Lieve mensen, hou van je dier om zijn dier zijn en respecteer je dier om wat hij is.
Maar ach, af en toe even gezellig tegen je huisdier praten alsof hij alles verstaat en begrijpt, daar wordt hij denk ik niet minder hond van.
En ja, Dexter is dan wel niet ons kind, maar hij is wel ons gezinslid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.